Кіеў пасылае Лукашэнку чорную метку

• Аляксандр Класкоўскі
• 18.05.2026, 9:13

Кіраўнік Беларусі маўчыць.

Роберт Броўдзі, камандуючы Сіламі беспілотных сістэм Украіны, паслаў другую за два дні чорную метку кіраўніку Беларусі. Каментуючы дронавую атаку на Маскву, ён параіў: «Лукашэнка, прыглядайся да перспектыў».

Напярэдадні, 16 мая, гэты харызматычны вайсковец з пазыўным «Мадзяр» пагражаў беларускому аўтакрату адплатай за прапуск расійскіх ударных дронаў праз Беларусь. І зрабіў гэта далёка не ў дыпламатычнай манеры, назваўшы адрасата паслання «мінскім гауляйтарам Лукашэску» (гульня слоў, трэба думаць, зразумелая).

Украіна вядзе псіхічную атаку на саюзніка Пуціна

У цэлым Кіеў разгарнуў сапраўдную псіхічную атаку на саюзніка Крамля. Днямі прэзідэнт Уладзімір Зяленскі паведаміў, што ўкраінская разведка фіксуе спробы Масквы пераканаць Аляксандра Лукашэнку «далучыцца да новых расійскіх агрэсіўных аперацый», і папярэдзіў яго ад такога кроку. Падобныя заявы ў вуснах Зяленскага ўжо сталі рэфрэнам.

15 мая міністр замежных спраў Украіны Андрэй Сібіга адзначыў, што Лукашэнка, а таксама Уладзімір Пуцін і іншыя прадстаўнікі расійскага кіраўніцтва «атрымалі свой білет у Гаагу». Гэтай метафарай Сібіга пракаментаваў рашэнне Камітэта міністраў Рады Еўропы зацвердзіць тэкст важнага дакумента пра спецтрыбунал па злачынстве агрэсіі супраць Украіны.

Адзначым таксама, што сёлета Украіна ўвяла санкцыі супраць Лукашэнкі, асоб з яго асяроддзя і шэрагу беларускіх прадпрыемстваў. У дадатак днямі стала вядома, што гісторык і палітычны эксперт Яраслаў Чарнагор прызначаны адказным за сувязі з беларускімі дэмакратычнымі сіламі ў МЗС Украіны. Гэта не шараговае кадравае рашэнне, а таксама важны штрых да нашага сюжэту. Бо доўгі час пасля пачатку маштабнага ўварвання Расіі Кіеў аддаваў перавагу не развіваць кантакты з тымі, каго Лукашэнка называе «беглымі». Лічылася, што ўкраінскае кіраўніцтва баіцца адкрыцця другога фронту.

Кіраўнік Беларусі маўчыць

Па сутнасці, у ўзаемнай рыторыцы Кіеў і Лукашэнка памяняліся месцамі. Раней беларускі кіраўнік то пыхліва павучаў украінскага прэзідэнта, то і ўвогуле абражаў (аднойчы прагучала нават слова «гніда»). Цяпер жа Зяленскі і яго людзі ляюць саюзніка Пуціна ў хвост і ў грыву. У студзені, напрыклад, кіраўнік Украіны падкалоў фразай: «Пакуль, на жаль, белы шпіц Лукашэнкі мае больш правоў, чым народ Беларусі».

Такім чынам, украінскі бок відавочна асмялеў, а беларускі аўтакрат, звычайна не стрыманы на язык, наадварот, аддае перавагу маўчаць, глынае крыўды. Што з ім бывае галоўным чынам тады, калі ён адчувае чужую сілу.

Чаму ж адбылася такая метамарфоза?

Перш за ўсё адзначым, што ўкраінцы ўражліва прасунуліся ў майстэрстве дронавай вайны. Іх беспілотнікі паспяхова атакуюць аб’екты, што знаходзяцца глыбока ўнутры расійскай тэрыторыі. Створаная ракета «Фламінга», якая, як заяўляецца, здольная біць на 3 тыс. кіламетраў. Яркімі, у літаральным сэнсе, прыкладамі эфектыўнасці ўкраінскіх удараў сталі пажары на НПЗ у расійскіх Туапсэ і Пермі, на тэрміналах у Усць-Лузе (спіс можна працягнуць). Зяленскі іранічна назваў гэта «далёкабійнымі санкцыямі».

А вось Мазырскі НПЗ, адно з вядучых беларускіх прадпрыемстваў, увогуле побач з украінскай мяжой. Ды і да любой кропкі Беларусі крылатае адплата, калі што, даляціць лёгка.

Нарэшце згадаем, што сам ганарлівы Пуцін быў вымушаны праз Дональда Трампа прасіць перамір’я з Украінай на час парада 9 мая. І гэта прыніжэнне «старэйшага брата» напэўна таксама ўразіла Лукашэнку. Калі ўжо крэмлёўскі ўладар, кіраўнік ядзернай дзяржавы, нават сцягнуўшы да Масквы найлепшыя сілы СПА, адчувае сябе нязручна, дык у яго васала, які не мае такога арсеналу, тым больш ёсць падстава пабойвацца ўкраінскай кары за саўдзел у агрэсіі.

Хочуць сутыкнуць ілбамі агрэсара з саагрэсарам?

Зяленскі паведаміў 15 мая, што яму стала вядома пра планы аперацый з беларускай тэрыторыі «альбо супраць Чарнігаўска-Кіеўскага напрамку ва Украіне, альбо супраць адной з краін НАТА».

Ну, у Маскве могуць распрацоўвацца розныя планы, у тым ліку чыста гіпатэтычныя і на аддаленую перспектыву. Аднак на сёння такія аперацыі малаімаверныя. У Лукашэнкі войскаў няшмат, яны, можна меркаваць, не надта матываваныя ваяваць супраць Украіны. Ды і сам правадыр рэжыму напэўна не гарыць жаданнем пасылаць іх у мясарубку. А ў Пуціна праблемы нават з тым, каб папаўняць свае часткі ва Украіне пасля «мясных штурмаў». Дзе ўзяць яшчэ адну армію ўварвання?

Да таго ж украінцы стварылі на мяжы з Беларуссю магутныя ўмацаванні, наставілі мінаў. І палескія балоты служаць сур’ёзнай перашкодай для агрэсараў.

Увогуле, непасрэдных падстаў біць у набат у Зяленскага, здаецца, няма. Праўда, мы можам не ведаць пра нейкае таемнае садзейнічанне рэжыму Лукашэнкі расійскім войскам. Узгадаем, той жа Зяленскі сігналізаваў, што РФ атакуе Украіну, размяшчаючы абсталяванне для навядзення БПЛА на дахах жылых дамоў у Беларусі. І, дарэчы, Кіеў паказаў, што ў яго доўгія рукі, паведаміўшы пазней, што гэтыя антэны знішчаныя.

Таксама можна выказаць здагадку, што алармісцкімі заявамі пра агрэсіўныя сумесныя планы маскоўскага і мінскага рэжымаў украінскае кіраўніцтва стараецца прыцягнуць увагу Еўропы. Маўляў, заўтра вайна можа прыйсці і да вас, таму не шкадуйце дапамогі, пакуль мы стрымліваем Арду.

Далей, ведаючы трэнні Зяленскага з Вашынгтонам, нельга выключаць, што прэсінгам на Лукашэнку ўкраінцы хочуць падпсаваць перспектывы яго легітымацыі праз дыялог з Дональдам Трампам.

Яшчэ адна верагодная мэта ўкраінскай ІПСО — сутыкнуць ілбамі Лукашэнку і Пуціна. Чым мацней запалоханы васал, тым вышэйшая верагоднасць, што ён пачне ўхіляцца ад непрыемных місій, якія навязвае Масква.

Іншыя аналітыкі будуюць мудрагелістыя гіпотэзы. Маўляў, ціскам на кіраўніка Беларусі ўкраінскія ўлады павышаюць стаўкі перад верагоднымі перамовамі з ім пасля таго, як будзе заключаны худы мір з Крамлём.

Але, магчыма, не варта так ускладняць. Пужаюць, таму што могуць. Ёсць чым пужаць. А чорную метку, як лічаць у Кіеве, Лукашэнка даўно заслужыў.

Аляксандр Класкоўскі, «Позiрк»